อาการของโรคฝีดาษลิงคล้ายคลึงกับโรคฝีดาษ (ordinary smallpox) โรคฝีดาษลิงมีระยะฟักตัว 3-17 วัน หลังจากนั้นผู้ป่วยจะมีอาการนำ 1-3 วันก่อนมีผื่น ได้แก่ อาการไข้ อ่อนเพลีย ปวดศีรษะและปวดเมื่อยตามร่างกาย ผู้ป่วยโรคฝีดาษลิงส่วนมากพบต่อมน้ำเหลืองบริเวณใต้คาง คอ หลังหู รักแร้และขาหนีบโต ซึ่งแตกต่างจากผู้ป่วยโรคฝีดาษซึ่งพบอาการดังกล่าวน้อย
การวินิจฉัยโรคฝีดาษลิงประกอบไปด้วยอาการ ประวัติทางระบาดวิทยาและการตรวจทางห้องปฏิบัติการโดยใช้สิ่งส่งตรวจจากการ swab บริเวณ oropharyngeal, nasopharyngealและบริเวณหนองหรือฐานของตุ่มน้ำหรือสะเก็ดจากรอยโรคที่ผิวหนัง รวมถึงการตรวจเลือดและปัสสาวะ การตรวจผู้ป่วยยืนยัน (Confirmed cased) ได้แก่ผู้ที่ได้รับจากการตรวจยืนยันพบ DNA ของเชื้อไวรัส Monkeypox จากการเพาะเชื้อหรือการทำ polymerase chain reaction (PCR) จากสิ่งส่งตรวจ
การรักษามุ่งเน้นเป็นการรักษาตามอาการเป็นหลัก มีรายงานการใช้ยา cidofovir, vaccinia immune globulin (IVG) ในการรักษาโรคฝีดาษลิง ปัจจุบันองค์การอนามัยโลกและองค์การยาแห่งสหภาพยุโรป (The European Medicines Agency: EMA) ได้อนุมัติการใช้ยา tecovirimat ซึ่งเป็นยารักษาโรคฝีดาษโดยออกฤทธิ์ยับยั้ง orthopoxvirus VP37 envelope wrapping protein ในเดือนมกราคม ปี 2022 (3,15)