โรคฉี่หนูเป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากแบคทีเรียแลปโตสไปรา เชื้อนี้สามารถติดได้ในคน สุนัข หนู สัตว์ป่า และสัตว์เลี้ยงในบ้านได้หลายชนิด อาการและอาการแสดงในคนมีตั้งแต่ไม่มีอาการเลย หรืออาการน้อย (เช่น มีไข้ ปวดศีรษะ ปวดเมื่อยตามตัว) จนถึงมีอาการรุนแรง (เช่น เลือดออกในปอด หรือเยื่อหุ้มสมองอักเสบ หรือไตวาย) ผู้ป่วยที่มีอาการรุนแรง มักมีตาเหลือง ตัวเหลือง อาจมีเลือดออกในปอด หรือไตวายเฉียบพลันได้
หนูเป็นพาหะสำคัญที่แพร่โรค นอกจากนี้สัตว์ป่าหรือสัตว์เลี้ยงในบ้านก็อาจแพร่โรคได้ โดยคนจะติดเชื้อจากการสัมผัสกับปัสสาวะของสัตว์ หรือน้ำ หรือดินที่ปนเปื้อนปัสสาวะสัตว์ โดยผ่านผิวหนังที่มีแผลเปิด จึงมักพบโรคนี้ในผู้ป่วยที่มีโอกาสสัมผัสน้ำหรือดินที่ปนเปื้อนปัสสาวะจากสัตว์นำโรค เช่น ชาวนา หรือกิจกรรมกลางแจ้งที่อาจสัมผัสน้ำจืดปนเปื้อนเชื้อโรค หรือน้ำท่วมปนเปื้อนเชื้อโรค ขณะมีแผลที่เท้า การป้องกันโรค ได้แก่ หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับสัตว์ที่อาจนำโรค หากไปสัมผัสต้องล้างมือให้สะอาด กำจัดหนูบริวเณบ้าน รอบบ้าน และที่ทำงาน
การรักษาโดยใช้ยาปฏิชีวนะ เช่น ด็อกซีไซคลิน (ห้ามใช้ในเด็กอายุน้อยกว่า 8 ปี และหญิงตั้งครรภ์)
เพนิซิลลิน อะซิโทรมัยซิน หรือเซฟไตรอะโซน ผู้ป่วยที่มีอาการรุนแรงมีโอกาสเสียชีวิตได้มาก ถ้าปอดวาย หรือไตวาย โรคนี้พบได้บ่อยในเขตร้อน โดยเฉพาะช่วงหน้าฝน
ภาควิชาอายุรศาสตร์เขตร้อน คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล