| ชื่อต้นไม้: ต้นควินิน (Quinine) ชื่อทั่วไป: ซิงโคนา ชื่อวิทยาศาสตร์: Cinchona succirubra Par. วงศ์ Rubiaceae |
||
 |
ความเกี่ยวข้องกับคณะเวชศาสตร์เขตร้อน | |
 |
มีคุณสมบัติในการรักษาโรคมาเลเรียชนิดดื้อยา ซึ่งโรคนี้เป็นจุดเด่นของคณะฯ และทำชื่อเสียงให้เป็นคณะฯ อย่างมาก | |
|
มีความสำคัญด้านการศึกษาวิจัยยาต้านมาลาเรียของคณะเวชศาสตร์เขตร้อน | |
|
มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ด้านการแพทย์สากลเมืองร้อน ยาควินินใช้ในการรักษาโรคมาเลเรียมายาวนานกว่า 400 ปี นานกว่ายาต้านมาเลเรียทุกชนิดที่เคยใช้กันทั่วโลก | |
|
เป็นไม้ยืนต้น และเป็นพืชเมืองร้อน เจริญเติบโตได้ดีในแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ | |
|
ใช้เป็นต้นไม้ประจำสถาบัน | |
| คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล | ||
|
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ | |
| ไม้ยืนต้น สูง 8-15 เมตร ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปวงรีแกมใบหอก กว้าง 7-10 ซม. หูใบรูปใบหอก อยู่ระหว่างก้านใบ ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด สีขาวหรือชมพู ผลแห้ง แตกได้ รูปกระสวยยาว เมื่อสุกสีน้ำตาลแดง | ||
|
สรรพคุณทางยา | |
| ตำรายาไทยใช้ เปลือกต้น แก้ไข้มาลาเรีย พบว่าเปลือกต้นและเปลือกรากมีแอลคาลอยด์หลายชนิด ที่สำคัญคือควินินสำหรับแก้ไข้มาลาเรียชนิดฟัลซิพารัม และควินิดินรักษาโรคหัวใจเต้นเร็ว | ||
ผศ.เกศินี บูชาชาติ ผู้ช่วยคณบดีฝ่ายยุทธศาสตร์และเลขานุการคณะ พร้อมคณะ
รับมอบต้นควินินและต้นกล้า จากคุณพิทักษ์ มีชัชยา
เจ้าหน้าที่ประจำสวนสมุนไพร ดอยสุเทพ จังหวัดเชียงใหม่
กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2555
ควินิน (ซิงโคนา) - กว่าจะมาเป็นต้นไม้ประจำคณะเวชศาสตร์เขตร้อน
